دبیرستان البرز

سه شنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۴
نقل شده دکتر "ابوالقاسم بختیار" از پزشک های ایرانی است که تا 39سالگی تحصیلات ابتدایی داشته و خدمتکار یکی از خان های بزرگ بختیاری بوده که هر روز فرزندان خان را به کالج آمریکایی "دبیرستان البرز" می برده و همان جا می مانده تا مدرسه تعطیل شود و آنها را به منزل برگرداند. مدیر مدرسه "دکتر جردن"، که از پنجره دفتر کارش هر روز این جوان قوی هیکل را می دیده یک روز از آن جوان که در شکستن و انبار کردن چوب به خدمتگذار مدرسه کمک می کرده می پرسد چرا ادامه تحصیل نمی دهد؟ جوان (دکتر ابوالقاسم بختیار) می گوید به علت سن بالا، نداشتن هزینه تحصیل و همچنین بخاطر داشتن سه فرزند ...
دکتر جردن شخصا آموزش او را در زمانی که باید منتظر بچه های خان باشد بر عهده گرفته و از او حمایت می کند تا بعد از کسب دیپلم برای ادامه تحصیل به آمریکا برود و به این ترتیب در سن 55سالگی مدرک دکترای پزشکی خود را از دانشگاه نیویورک دریافت کند...
شاید برای همین خاطره سازی هاست که در تاریخ از دوران مدیریت دکتر "جردن" در مدرسه البرز همیشه با شکوه یاد می شود. دوره‌ای که مدرسه البرز گسترش پیدا می کند و دو کلاس دبیرستان به شش کلاس دبستان اضافه می شود و به تدریج دبیرستان چهارکلاسه‌ای ایجاد می شود و با افزایش دو کلاس جدید، دوره 12 ساله تحصیلی کامل می شود.
کافی است لابلای بعضی تیترها و قصه ها در خبرها و مجلات چرخی بزنی تا لابلای آن ها اسم دبیرستان البرز خودش را به رخت بکشد. مثل این که "رضا مریدی" تنها وزیر ایرانی الاصل آمریکای شمالی، متولد شهر ارومیه در سال 1986به دلیل کمک های بدیع فیزیک عنوان Fellow of the Institute of Physics بریتانیا را کسب کرد. او در "دبیرستان البرز" تحصیل کرده و بعد از دانشگاه تهران مدرک دکترایش را از دانشگاه برونل لندن دریافت کرد...
یا این که دکتر همایون صنعتی زاده سال 1304 در تهران به دنیا آمد. پدرش عبدالحسین صنعتی زاده بنیان گذار پرورش گاه صنعتی کرمان، فردی خیر و مادرش "قمر تاج دولت آبادی" کوچک ترین دختر "میرزاهادی دولت آبادی" و خواهر "یحیی دولت آبادی" خوش نویس و نویسنده ی وقایع مشروطیت بود.
او انتشارات فرانکلین را به راه انداخت و در آن مهم ترین کتابهای ادبی دوره را مثل "ازصبا تا نیما" منتشر کرد. "دایره المعارف مصاحب" محصول اندیشه و ابتکار او بود. با سازمان کتاب های جیبی در تیراژ کتاب انقلابی به پا کرد. در ایران مبارزه با بی سوادی را با کلاس های "اکابر" آغاز کرد. بنیان چاپخانه ی افست و کاغذ سازی پارس را گذاشت. کشت مروارید را در کیش آغاز کرد. خزرشهر را بنیان گذاشت . کتابهای فراوانی ترجمه کرد، شعر سرود و مقاله نوشت... او کودکی اش را در کرمان و دوران متوسطه اش را در "دبیرستان البرز" به تحصیل مشغول شد و...
یا مطلبی با این مفهوم که نماد و نشان شرکت هواپیمایی هما (هواپیمایی ملی ایران) که با نام بین المللی "ایران ایر" (Iran Air) شناخته می شود از طرف آژانس خبری حمل و نقل هوایی Skift به دلیل جذابیت، سادگی و رسا بودن پیام بعنوان یکی از بهترین ها در بین سی لوگوی صنعت هواپیمایی در جهان شناخته شد. سال 1341 "ادوارد زهرابیان" (سهرابیان) هموطن 22ساله ارمنی و دانشجوی هنرهای زیبای تهران با استفاده از یک سری موتیف های ایرانی طراحی انجام داد با بهترین الگویی که می توانست انتخاب کند، یعنی پرنده ای در اسطوره های ایرانی به نام "هما" که نمونه اش را تنها در تخت جمشید می شد پیدا کرد. نام این پرنده در کتاب های "گریشمن" باستان شناس فرانسوی که حوزه تخصصی مطالعاتش ایران باستان بود، آمده. او پرنده ای را به تصویر می کشد با سه خصوصیت منحصر به فرد: سرعقاب، گوش های گاو و یال اسب با رنگ پیشنهادی آبی فیروزه ای.
طراح لوگو می گوید: " در "دبیرستان البرز" تحصیل می کردم اما مشغول کار هنری و نقاشی و طراحی و مجسمه سازی. تاریخ مسابقه خرداد بود. اعلام نتیجه آن چندماهی طول کشید. وقتی دیدم خبری از اعلام نتیجه مسابقه نیست، به شرکت هواپیمایی ملی ایران که تازه تاسیس شده بود تلفن کردم و گفتم آقا چه خبر از این آگهی که داده بودید و من در مسابقه اش شرکت کردم؟ گفتند اسمت چیست؟ گفتم فلانی. گفتند تو برنده شده ای!"...
قدمت آموزشی این دبیرستان به سال 1250 شمسی بر می گردد؛ سالی که یک هیئت مبلغ مسیحیت به ایران می آید و در ساختمان اتابک لاله زار مستقر می شود و فعالیت های تبشیری خودش در باب مسیحیت را آغاز می کند. 1252 هیئت مذکور نزدیکی دروازه قزوین دبستانی تاسیس کرده و 1264 اولین کلنگ دبیرستان آن به دست "ناصرالدین شاه قاجار" در خیابان " قوام السلطنه" به زمین می خورد و دوسال بعد فعالیت آموزشی اش با پنجاه نفر آغاز می شود. این مدرسه حالا به نام مدرسه "مهر امام" در کوچه ی نوبهار، خیابان سی تیر است و بعد پانزده سال تعداد کلاسهای آن اضافه می شود تا 1292 که دوره ی 12 ساله ی آن کامل می شود و همان سال ها اراضی بیرون دروازه یوسف‌آباد که جزو املاک جنوبی بهجت‌آباد بوده، یعنی مکان فعلی دبیرستان البرز خریداری شده و بخشی از آن به دانشگاه پلی تکنیک (امیرکبیر فعلی) واگذار می شود.
همین سال ها ساختمانی برای اقامت دکتر جردن در آن می سازند و سه سال بعد اولین ساختمان شبانه‌روزی معروف به "تالار مک کورمیک (Maccormick Hall)" همراه ساختمان دیگری در جنوب اقامتگاه دکتر جردن بنا می شود.
بعد از انتقال مدرسه به چهارراه کالج، یک آمریکایی به نام آقای "رولستون" (Rolleston) مخارج ساختمان اصلی دبیرستان (ساختمان مرکزی) را پرداخت می کند و یک سال بعد که این بنا آماده می شود و دو ساختمان اصلی کلاه فرنگی را "نیکلای مارکوف" همان معمار معروف می سازد، کلاس‌های متوسطه از محل سابق خود به این ساختمان منتقل شده و این مدرسه با دوره 15 ساله(A-B) و900 دانش آموز به سطح کالج ارتقا پیدا می کند.
1312 یک آمریکایی دیگر به نام خانم "هری مور" (Harry more) به ایران می آید و ساختمان شبانه‌روزی به نام تالار لینکلن و یک ساختمان کوچک بیمارستان، که ضمیمه ساختمان اصلی بود بنا می کند تا این که دولت وقت، این مرکز را از آمریکایی ها خریداری کرده و کالج آن یعنی دوره لیسانس حذف می شود و اداره مدرسه هم به مدیران ایرانی واگذار می شود.
در هر صورت، خروجی تغییر و تحولات همه ی این سالها و و مدیریت ها از غیرایرانی گرفته تا ایرانی، می شود بزرگانی مثل داریوش آشوری(نویسنده و مترجم)، مهدی بهادری‌نژاد(مهندس مکانیک و دارنده نشان درجه یک دانش)، محمد علی اسلامی ندوشن(شاعر، منتقد، مترجم و پژوهشگر)، حسن اکبرزاده(ریاضیدان و پژوهشگر)، فیروز پرتوی(اولین رئیس دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف)، علی جوان( فیزیکدان و مخترع)، ارتشبد خاتم(فرمانده نیروی هوایی شاهنشاهی ایران، همسر فاطمه پهلوی)، همایون خرم(نوازنده ی ویولن، موسیقی‌دان و آهنگ‌ساز)، هاراطون داویدیان(از بنیان گذاران روانپزشکی)، یاسر رودی(فیزیکدان و جزو ده دانشمند برتر مجله ساینس نیوز)، ادوارد زهرابیان( معمار و طراح)، سعید سهراب‌پور(قائم مقام بنیاد ملی نخبگان)، مهدی ضرغامی(پنجمین رییس دانشگاه صنعتی شریف)، بهزاد عبدی(آهنگساز ایرانی)، عادل فردوسی پور(گزارشگر فوتبال)، سیاوش قمیشی(خواننده، آهنگ ساز)، محمدعلی همایون کاتوزیان(اقتصاددان، تاریخ‌نگار، کاوشگر علوم سیاسی و منتقد ادبی)، لطفی زاده(بنیان‌گذار منطق فازی و استاد دانشگاه برکلی)، بهرام مبشر(مدیر ارشد ناساوپژوهشگر تلسکوپ هابل)، حسین محجوبی(چهره‌ ی بین‌المللی نقاشی)، جمشید مشایخی، (بازیگر صاحب سبک سینما)، طهماسب مظاهری(وزیر امور اقتصادی و دارایی کابینه سید محمد خاتمی و رئیس سابق بانک مرکزی)، مصطفی میرسلیم(وزیر سابق ارشاد و عضو هیئت علمی دانشگاه امیر کبیر)، فرزاد ناظم(کارآفرین ایرانی-آمریکایی و مدیر فنی شرکت یاهو)، کامران وفا( فیزیک‌دان و استاد ایرانی-آمریکایی دانشگاه هاروارد) و...
کاش یک روزی هم مدیری پیدا می شد که جای برگزاری آزمون های نمره محور تحصیلی و استخدامی و جای بخشیدن مدرک به تحصیل کرده ها، درجه ی فهم و شعور اعطا می کرد و فارغ التحصیل آموزشگاهها می شدند آنهایی که انسان ترند...