سفر به سنگاپور

چهارشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۳
بی خود نیست که اینجا حتی جویدن آدامس ممنوع است چون آنها اعتقاد دارند آدامس باعث کثیفی شهرهایشان شده و جویدن آن هم چهره ی خوشایندی ندارد!


مساحت کشور سنگاپور که پایتخت آن هم سنگاپور است، تقریبا 710 کیلومتر مربع است. زبانهای رایج در آن چینی، مالایی ، تامیل و انگلیسی است و واحد پولشان دلار سنگاپور. این کشور تشکیل شده از یک جزیره اصلی و 63 جزیره ی کوچک.

سنگاپور یک کلمه مالایی است به معنای "شهر شیر" .این کشور کوچکترین کشور جنوب شرقی آسیاست که به دلیل موقعیت استراتژیکی خاصی که دارد "تقاطع شرق دور" نام گرفته. از مهم ترین مراکز خرید سنگاپور: Arab street, Marina Bay, Riverside, Kampong Gelam, Orchard Road در خاطرم مانده و از مهمترین رستورانهایش: آشپزخانه پیتزا کالیفرنیا، رستوران الحمرا، رستوران ایرانی شیراز و رستوران ایرانی ناب!
اینجا کشوری است با تنوع مذهبی فراوان. از بودایی ها گرفته تا تائوها، از مسیحی ها گرفته تا مسلمانان اینجا آزادند و حتی حدود 15درصد ساکنانش تابع هیچ مذهبی نیستند. این کشور با آزادی های متناسب و سیاست خاص خودش برای جذب توریست چه ها که نکرده!
ازساخت بزرگترین باغ ارکیده ی جهان که شنیده ام زمان احداثش سران خیلی از کشورهای جهان از جمله "فرح دیبا" انواع ارکیده را به آن هدیه داده اند...



تا بزرگ ترین چرخ و فلک با قفسه های شیشه ای کپسول مانند که با سوار شدن بر آن انگار همه ی عظمت سنگاپور را یک جا تماشا می کنی!







جزیره سنتوزا بهشت معروف سنگاپور، با فاصله 20کیلومتری از شهر سنگاپور از مهم ترین مراکز توریستی این کشور است که در گذشته روستایی بوده برای ماهیگیری و به زبان مالایی به معنای "صلح و آرامش" است. سمبل این جزیره و البته کشور سنگاپور شیر است. اینجا هم شیر سنگی بزرگی هست که از دهانش آب بیرون می آید. درست مثل شیر میدان "مرلیون". آنها قصه ای دارند که می گوید در قدیم ماهیگیری در دریا شیری می بیند که بدنی شبیه ماهی داشته...





این جزیره جذابیت های فراوانی دارد شامل موزه، دیدنی های تاریخی، آکواریوم، سینمای چهاربعدی، تله کابین...





و نمایش رقص فواره ها...





که من معتقدم نمایش جادویی و خاص با همراهی این فواره ها برای توریست ها یکی از مهیج ترین خاطره هایی است که همیشه در یادشان می ماند!
طول پرواز از تهران تا سنگاپور حدود ۶.۵ ساعت و اختلاف زمان ما ۳.۵ ساعت است. (سنگاپور از تهران جلوتر است). در این کشور قانون و ممنوعیت های عجیبی هست. ورود هر مقدار و هر نوع مواد مخدر به این کشور به معنای دریافت حکم قطعی مرگ است، حالا از هر ملیتی که باشد. به علاوه ورود هر نوع از مشروبات الکلی، سیگار و آدامس هم به این کشور ممنوع است!
آنها مراسم و جشن های جالبی هم دارند مثل مراسم حج "هاری رايا"! چیزی مثل همان سفر حجاج خودمان به مكه و انجام همان حج. آنها بعد از این مراسم به آقایان عنوان حاجي" Haji" و به خانم‌ها عنوان حاجيه "Hajjah"می دهند و به مناسبت اين جشن گاو ، گوسفند و بز قرباني می کنند و بين فقرا تقسيم می کنند.
روزی هم دارند به نام روز "وساك" که دراين‌روز, بودايی‌ها جشن بزرگی می‌گيرند برای يادآوری تولد بودا و ورود به نيروانا "Nirvana" . مراسم اين روز با سرود راهب‌ها موقع بازديد از معبد برای عبادت و پيشكش هدايا شروع می شود. در اين روز كارهای سخاوتمندانه ای انجام می شود مثل آزاد كردن پرنده‌ها و حيوانات از قفس , دادن صدقه به فقرا و اهدای خون جوانان بودايی در بيمارستانها و ...

از قرن نوزدهم سنگاپور مستعمره انگلیس بوده. بعد جنگ جهانی دوم به دست ژاپنی ها می افتد و از سال ۱۹۶۵ استقلال پیدا می کند. شاید برای همین است که تحت تاثیر فرهنگ و زبان انگلیسی و ژاپنی است. جمعیت چهار میلیون و خرده ای این کشور در عین اینکه به راحتی زبان انگلیسی می دانند ، بسیار مهربان هستند اما اجازه ورود به حریم شخصی خود را به دیگران نمی دهند!
و درآخر اینکه به قول دوستی، انگار سنگاپوری ها ناگهان ریکشاها و لنج های خودشان را با برجهای بتونی و شیشه ای عوض کرده اند و پا در دنیایی مدرن و ناشناخته گذاشته اند. کشوری که از زمان استقلالش تا به امروزه پر ترافیک ترین بندر دنیا شده تا چندی پیش به عنوان مرکز کشاورزی و قطب تولید چای در جنوب آسیا مطرح بود اما امروز از مهمترین قطب های گردشگری دنیاست! کشور پاکیزگی، قانونمندی، غذاهای لذیذ و زندگی پر طراوت و همیشه جاری شبانه روزی که به خیلی از توریست ها نوید اقامتی دلچسب را می دهد. به امید تبدیل سرزمینم ایران ، به یکی از قوی ترین قطب های گردشگری جهان!


(این مطلب رو 26 شهریور 91 توی وبلاگ قدیمم نوشته بودم، به دلیل مشکل عدم نمایش عکس ها مجدد آوردم.
عذر تقصیر از اینکه تا 3 فروردین 1394 بعضی سفرها تکراری است!)