زنده باد میانسالی

شنبه ۱۲ دی ۱۳۹۴
...


ادامه مطلب

به بهانه ی دوازدهم دی ماه

جمعه ۱۱ دی ۱۳۹۴
فردا برایم فراخوانی دوباره است، برای همه ی آن چیزی که به قول هرمان هسه در ما هرگز پایان نمی شناسد ...


ادامه مطلب

سفر به کربلا - قسمت دوم

چهارشنبه ۲ دی ۱۳۹۴
"هر که می خواهد برود" را وقتی "امام حسین" با صدای بلند تکرار می کرد، شاید می خواست حق انتخاب بدهد به هر کسی که آگاهانه می دانست چرا می ماند. می گویند امام سراغ خیلی ها رفت که بیایند، بعضی لبیک گفتند حتی پیش از بی وفایی کوفی ها، و بعضی بهانه آوردند.جایی می خواندم: من زن و بچه دارم را "مالک بن نصرار حبی" گفت، کار و مسئولیت را "طرماح" بهانه کرد، من اهل سیاست نیستم را "عبدلله بن عمر" به زبان آورد، وظیفه شرعی دیگری دارم گفته ی "عمروبن قیس" بود، شما که پیروز نمی شوید من چرا همراهتان باشم از "ضحاک مشرقی" نقل شده، می ترسم را "یزیدبن مسعود نهشلی" اعتراف کرد، آمادگی روحی اش را ندارم ولی کمک مالی می کنم را "عبیدالله بن حر جعفی" بیان کرد، دنبال شر نمی گردم را از "عبدالله بن مطیع عدوی" نقل کرده اند و ... به این ترتیب شمار آنها که ماندند 72 تن شد.

حرم امام حسین (ع) که ساختمانش بارها تخریب و بازسازی شده مرکز شهر است. داخل حرم، ضریح شش گوشه ی ایشان است، شش گوشه چون حضرت علی اکبر(پسربزرگ امام) پایین پا و داخل ضریح است و حضرت علی اصغر(پسر کوچک امام) روی مزار امام حسین است یعنی روی سینه ی پدر.
اولین بنا روی قبر "امام حسین" را "مختار" بنا کرد. "مامون" هم بنایی با شکوه تر بنا کرده بود که تا زمان "متوکل" باقی مانده بود. گویا "منتصر" و "عضد الدوله" هم اقدامات مثبتی انجام داده اند. "حاج حسین خان صدر" همان کسی که مدرسه صدر و خیابان چهارباغ صدر خواجو به نام او در اصفهان معروف است، دربهای حرم را هدیه داده اما بطور کلی در زمان "ناصر الدین شاه قاجار" و "نادرشاه افشار" کارهای بزرگی در کربلا انجام شده است. مثل رواق جنوبی حرم "ابوالفضل(ع)" که آنرا از سنگهای اضافه کاخ گلستان بنا کرده اند.


ادامه مطلب